donderdag, 24 november 2011

De vruchten van de zee

SEAFOOD op zijn Nederlands

Schrijven over al het eten uit zee – zoals we in deze rubriek doen – is vermoeiend in het Nederlands. Onze taal heeft immers geen equivalent voor het Engelse allesomvattende “seafood”. Het maakt, net als in de meeste Europese talen, enkel onderscheid tussen vis en ongewervelde zeedieren (schaal- en schelpdieren). Een hele mond vol, die bovendien niet de hele lading dekt.  

Denk bijvoorbeeld aan zee-egels, zeekomkommers of aan het geroosterde zeewier rond een sushirolletje. Of aan de zeekraal, lamsoor en andere zeegroenten die steeds maar populairder worden. Meer uitzonderlijk in onze keuken, maar elders geliefd zijn zeevijgen, anemonen, kwallen, aasgarnalen en krill. In de van Dale is de term “zeevruchten” terug te vinden voor de verzameling van de schelp- en schaaldieren.

Je kan er dus enkel mosselen, wulken, garnalen, krabben, kreeften en dergelijke mee benoemen (of de chocoladen variant ervan), maar geen vis of andere zeeflora en -fauna. 

Kan het beter?

Om een allesomvattende Nederlandse term te vinden, daagde het Grote Rede zeevruchtenteam de luisteraars van het ochtendprogramma van radiozender Klara uit. Van de 200 ingestuurde suggesties was de één al ludieker dan de andere. Wij vonden zeekost – op te delen in zeewild voor alles wat je in het wild vangt en zeeoogst voor de gekweekte soorten – wel goed gevonden en toepasbaar. Om te polsen of deze suggesties ook kans maken ingeburgerd te geraken in onze spreektaal, legden we ze voor aan een groep “seafood” experten. Hier een greep uit de reacties (andere reacties en alle suggesties op de VLIZ-website):Guy Vandenbroucke (Marine Harvest Pieters nv)De term vis, schaal en schelpdieren is misschien niet zo aantrekkelijk of hip, maar wordt momenteel wél in tal van professionele naslagwerken gebruikt. Daarom geniet het onze voorkeur. De meer fantasierijke namen (zeefantasie, zeekost, zeegeneugten, zeeproducten) zijn misschien wel goed in een meer literair genre, maar of deze dan wél de lading dekken blijft de vraag. Omdat wij een internationaal bedrijf zijn, gebruiken wij steeds de Engelstalige seafood in onze – ook Nederlandstalige – communicatie.Willem Lanszweert (Nationaal Visserijmuseum Oostduinkerke) Zeekost vind ik zeer passend, zolang men er geen zeekots van gaat maken (wat kan voorkomen bij zeeziekte). 

Els Vanderperren (wetenschapper ILVOVisserij)Zeewaren dekt mijns inziens de lading wel: eetwaren uit de zee. Het klinkt niet echt spannend’ naar de consument toe, maar is wel bruikbaar in overzichten, rapportering e.d. Ook amuzee (amuses uit de zee; de zee als muze voor lekker eten) klinkt lekker, plezant en licht.Marijn Rabaut (marien ecoloog) Ik vind zeewild de absolute topper! Het legt de nadruk op visserij als jacht. Het schat “seafood” ook gastronomisch hoger in, vergelijkbaar met de wat chique klinkende wildmenu’s in restaurants. Het gaat hier dan inderdaad alleen om wildvangst. Zeeoogstlijkt me OK voor aquacultuurproducten. Wim Van den Bossche (communicatie Natuurpunt)Wij gaan voor zeekost. Je moet niet echt ver nadenken wat ‘t kan betekenen. Wel weet ik niet of onze noorderburen dat zullen kunnen plaatsen?Johan Ghysels (Lannoo) (uitgever kookboeken)Eigenlijk heb ik zeevruchten altijd wel een prachtig woord gevonden. Alleen jammer dat het dan bij uitbreiding ook voor bepaalde chocolaatjes gebruikt wordt. Maar goed, dat is voor truffels ook het geval. Voor mij zou het een oplossing zijn als Van Dale zijn connotaties en denotaties voor ‘zeevruchten’ uitbreidt. Zeekost is me wat te ruw en associeer ik teveel met gewone, dagelijkse kost, boerenkost en zo meer.

  

12:45 Gepost door johan in seafood in the world | Permalink | Commentaren (0) | Tags: seafood, zeevruchten, zee, vruchten, fruits de mer, mer, fruits, schaaldieren, schelpdieren | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print |

De commentaren zijn gesloten.