maandag, 26 februari 2007

borrelhappen

Bij een beetje diner hoort een aperitief, en daar hoort dan weer bij dat uw gasten wat te knabbelen hebben. Dat kunt u zo simpel of ingewikkeld maken als u zelf leuk vindt. Ik zou in het algemeen zeggen: hou het een beetje simpel, want u moet het hele diner er ook nog succesvol doorheen zien te krijgen. Zo mooi als waar ze op recepties mee rondlopen zal niet lukken, maar dat moet u ook niet proberen. En als uw gasten al helemaal vol zitten hebt u ook geen eer van het verdere werk. Maar misschien hebt u iets aan de volgende suggesties. Het is even een knutselwerkje, maar het kan allemaal royaal van tevoren gefabriceerd worden, en dan op een koele plek weggezet worden.

Toastjes met kant en klare salade
Melbatoast of van die rondjes, met een lepeltje kant en klaar gekochte salade. (Voor deze gelegenheid mag u best uitwijken naar het koelvak van de supermarkt.)
Stukjes bleekselderij met Mon Chou
Mon Chou is zo'n zacht kaasje, dik smeerbaar. U neemt een paar stengels bleekselderij, wast die even, en vult de holte met Mon Chou. In stukjes van 3 cm snijden en klaar.
Gevulde eieren
Hier hebt u een spuitzak of vergelijkbaar apparaat voor nodig. Paar eieren -1 per persoon lijkt me zat- hard koken, pellen en doormidden snijden. De eierdooier haalt u eruit en vermengt u met wat stijfgeklopte slagroom. Daar doet u dan wat kruiderij doorheen, bijvoorbeeld de ene helft wat kerriepoeder en de andere helft wat paprikapoeder. Met de spuitzak mooie torentjes maken. (Dat gaat het beste als de vulling goed koud is, dus zet de zaak desnoods een tijdje in de koelkast/vriesvak.)
Houtsnipjes
Waarom ze zo heten zou ik u niet kunnen zeggen, maar ze bestaan uit simpelweg twee plakjes roggebrood met een redelijk dikke plak kaas ertussen. In hapklare brokken snijden (hebt u een heel scherp mes voor nodig) en klaar.
Worstspiesjes
Aan een cocktailprikker rijgt u een zilveruitje, een borrelworstje en een stukje paprika. Opwarmen hoeft niet, gewoon blik opentrekken.
Kipspiesjes
Voorbereidende fase: het bakken van een overlangs doorgesneden kipfilet, en die goed laten afkoelen. Stap 2: dat in plakjes van 5 mm dik snijden, en aan een cocktailprikker rijgen, geflankeerd door stukjes ananas (uit blik).
Appel-en-ham spiesjes
Snij een (vrij harde) appel in mooie stukjes. Snij een paar plakjes ham in lengterichting doormidden. Appelstukjes aan een cocktailprikker, met aan weerskanten een rolletje ham.
Rosbief met kappertjessaus
Zo'n potje kappertjes is even een uitgave, maar ze zijn lang houdbaar. Wat slagroom stijfkloppen, en een lepel kappertjes en wat peper erdoor roeren. Plakjes rosbief oprollen en op een eetlepel leggen (beetje aandrukken) en daarop een theelepel saus leggen. Staat zeer professioneel.
Als u dat gedoe met lepels te ingewikkeld vindt, mag het ook op een ontkorst stukje brood.
(U kunt slagroom uit een spuitbus gebruiken, maar dat spul zakt nogal snel in, dus dat wordt dan wel een kwestie van klaar-en-hups-uitventen.)
Crostini
Nigella Lawson houdt in Hoe te Eten een uitgebreid betoog over deze dingen. In lekentermen: het zijn schijfjes gebakken stokbrood, besmeerd met een grove pasta. Officieel moeten ze in de over gebakken worden, maar ik denk dat het in de koekenpan ook best gaat. Wel even met olijfolie besmeren.
Ad prut voor erop: daar kun je waarschijnlijk een boek over volschrijven, wat ongetwijfeld inmiddels al gedaan is. Een standaard-constructie lijkt te zijn: puree van peulvruchten - iets pittigs - iets kleurigs. Ik zou me kunnen voorstellen: geprakte bruine bonen uit een potje, blokjes paprika, blokjes salami. Plus wat tabasco. Andere peulvruchten (linzen, kikkererwten) kunnen ook. Als afwerking misschien wat fijngehakte peterselie, munt, orgeano. Zoiets.
Braadworst van Peggy S.
Peggy stuurde me dit, een beetje als variant-op-variant in een uitgebreide mail met tips, en ik parafraseer het nu een beeje, hopelijk zonder de waarheid geweld aan te doen. U haalt het velletje van de worst, bij voorkeur zonder de zaak uit elkaar te laten donderen. Iets insijden, ketjap erin druppelen en kleine stukjes verse knoflook erin prikken, en de worst dat weer dichtkneden. Op een zacht vuur bakken in wat boter, afblussen met water, en dan 2 uur laten sudderen. Dan deksel van de pan en al het vocht zachtjes laten verdampen totdat de worst een krokant laagje krijgt. Laten afkoelen en in plakjes snijden.

Gaan we ook gefrituurd spul op tafel zetten? Er is tenslotte een heel assortiment aan bamihapjes, miniloempia's etcetera te koop. Als man zeg ik ja, als culinair adviseur neig ik er toe om het u te ontraden. Het vult nogal, en het idee achter een appetizer is toch eerder dat het de eetlust opwekt dan dat hij de eetlust stilt.

Nauwelijks meer werk, maar wegens zijn buitenissigheid even een introductie verdienend:

Belachelijke haring

De kwalificatie is niet van mij... We kregen bij vrienden ooit de Noorse versie van zure haring, tamelijk zoet, en buitengewoon lekker. Maar om voor een paar potjes de boot naar Oslo ern terug te nemen, da's ook zo wat. En eigenlijk vind ik deze nabootsing helemaal niet zo gek. Al zeg ik het zelf.

potje zure haring
scheut melk
scheut slaolie
theelepel suiker
sprietje bieslook

Vis de haringen uit de pot, snij ze in stukjes en kiep ze in een diep bord. Giet er een scheut melk bij. Schep ze af en toe om, en laat ze in ongeveer een uur hun zure smaak grotendeels kwijtraken. Dan de vis in een kommetje doen, redelijke scheut slaolie erbij plus een theelepel suiker (niet al te veel), en goed doorroeren. Af en toe nog even omscheppen. Na ongeveer een half uur is de zaak klaar. Bieslook erboven fijnknippen en op tafel zetten.

Bowl

OK, geen borrelhap. Maar het hangt er wel zodanig mee samen dat ik denk dat het hier redelijk kan aanschuiven. Heel erg klassiek, maar in zo'n retro-tijd als we nu meemaken bent u er misschien plotseling heel erg trendy mee...

Beetje lastig om er een vast recept van te geven. Het algemene beeld is heel simpel: stukjes gemengd fruit, met redelijk wat vruchtensap, en dan opdienen in een vlabakje. Wat er in gaat hangt van het seizoen af, maar u kunt het simpel houden met zo'n blik gemengde vruchten als basis, en dan verder aanvullen met banaan en gehalveerde en ontpitte druiven of zo. Een paar mandarijntjes, in stukjes, mogen er ook bij. Appels zijn minder geschikt, gewoon omdat ze vrij hard zijn. Peer kan weer wel. Afijn, kijkt u maar. En 's zomers hebt u natuurlijk divere modellen meloen.

Bereiding: simpelweg alles in zodanig kleine stukje snijden dat ze met een theelepel te eten zijn. Als u op basis van blikken werkt zal de hoeveelheid vocht wel voldoende zijn, maar misschien is het met erg zoet geworden. Scheutje citroensap erdoor lijkt geen verkeerd idee. Als u met verse spullen bent begonnen moet u even kijken of er nog een scheutjes jus d'orange bij moet, zal waarschijnlijk met nuttig zijn.

Varianten
Naar aanleiding van het bovenstaande ontspon zich een discussie met mijn correspondent mevrouw A.J. over de merites van alcohol in bowl. Tja, ik ben het gewend van verjaardagen met wat oudere dames, die niet echt aan de drank waren. Om niet te zeggen: sommige oudtantes waren van een formidabele rechtschapenheid. Niets mis mee, integendeel, maar we hadden niet moeten proberen ze iets met meer dan 0 procent alcohol voor te zetten.

Kennelijk heeft mevrouw J. een wat andere familiekring, ik begrijp dat ze uit het zuiden des lands komt en daar gaan dingen allicht wat losser. Anyway, van haar de suggestie om de drankfles niet geheel te mijden, en in plaats van vruchtensap met witte wijn te werken, bij blank fruit, en rode wijn bij rood fruit. En dat fruit heeft dan bij voorkeur vanaf de oogst in een badje van inmaakbrandewijn zich liggen verheugen op de eerstvolgende verjaardag van uw tante.

Als u dit een wat al te ruige benadering vindt, mag u ook de drankfles er gewoon naast zetten, en het aan betrokkene overlaten of en hoeveel tic erbij gedaan wordt. (Ik denk dat ik dames gekend heb die in dat geval geen enkel oog voor alcoholpercentages en daarmee samenhangende doseringen gehad zouden hebben. Ik moet even het archief van het geheugen in, maar ik zie oudtantes I. en J. al met een fles slivovitz of zo in de weer...)

En mevrouw A.W. bericht me dat ze in plaats van met alcohol bronwater met bubbels van de Lidl gebruikt, met goede resultaten: "...en ook de kleintjes zijn er dol op." Dank voor de tip!

Neptzatziki

Wat er zo nep aan is weet ik niet, maar onder deze naam stuurde mevrouw E.W. me dit toe. Dus die kwalificatie is voor haar rekening.

"Dikke yoghurt vermengen met peper (liefst zwarte uit de molen), zout en wat diepvriesdille en 1 à 2 uitgeperste teentjes knoflook. Komkommer schillen of wassen en met de kaasschaaf in dunne plakjes schaven. Door elkaar en klaar."

C'est tout! Kijk, dat soort recepten zoeken we nou!

Guacamole

Bekend Mexicaans smeersel van fijngeprakte avocado met diverse toevoegingen, typisch voor op tortillachips. Je kunt je afvragen wat het nut is van het opnemen van dit recept, in aanmerking nemend dat Google terugkomt met in totaal "circa 3.500.000" hits. Maar waarom zou ik meer bescheiden zijn dan die 3,5 miljoen anderen? Dit is de mijne:

1 avocado
1 eetlepel fijngehakte ui
1/2 theelepel kurkuma
theelepel citroensap
zoveel sambal als u geschikt vindt
afsluitbaar bakje

Ui dus fijnsnipperen. Avocado van boven tot onder doorsnijden, zeg maar langs de nulmeridiaan. In twee helften uiteen draaien, pit eruit wippen. Vruchtvlees eruit lepelen, beetje fijnsnijden en verder fijnprakken. Rest erbij, door elkaar mengen. Ad sambal: avocado is van zichzelf nogal "vlak" van smaak, dus het mag wel wat peper in zijn kont hebben.

Aan de lucht blootgesteld verkleurt het nogal snel tot een onaantrekkelijk valig iets, dus even in een goed afsluitbaar bakje stoppen tot u het gebruikt

17:23 Gepost door johan in onhandige harry's | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borrelhapjes, borrel, aperitief, recepten | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print |

vrijdag, 09 februari 2007

rampjes in de keuken

 

Om de zoveel tijd gaat er iets mis (de telefoon ging, een kind krijgt een bloedneus, dat soort dingen; afijn, u werd op een cruciaal moment afgeleid), en zult u plotseling rampjes moeten oplossen. Hieronder vindt u een aantal min of meer frequent voorkomende gebeurtenissen, met een idee hoe u de gevolgen kunt minimaliseren.

De aardappels zijn aangebrand!
Haal de pan van het vuur, gooi de aardappels in een vergiet en spoel ze af met koud water. Snij vervolgens de aangebrande gedeelten weg. Neem een nieuwe pan, doe er heet water in, en doe de overgebleven aardappels terug. Breng ze weer aan de kook, en vervolg het kookproces.
Ik ben stamppot aan het maken, maar die **** stamper werkt niet mee!
Laat die stamper maar zitten. Pak de mixer, stop de deeghaken erin (dat zijn die twee spiraalvormige dingen) en bewerkt daarmee de stamppot tot hij de gewenste egaalheid heeft.
Ik wil iets uit de diepvries gebruiken, maar het is nog steeds een klomp ijs!
Tja, lastig. Tenzij u een magnetron hebt, zie verder de gebruiksaanwijzing van dat ding. Hebt u zo'n apparaat niet, dan doet u het te ontdooien object in een plastic zak, en zet u het in een pan met warm water. Dat zou het ontdooiproces moeten versnellen, maar verwacht er geen wonderen van.
Er zit een aangebrande/aangekoekte korst in een pan die ik niet weg krijg!
Zet hem even apart, en giet de eerstvolgende afwas het afwaswater erin, en laat het een nacht staan. Elke dag kijken hoever het is. Helpt dat niet, doe er dan een bodem water in met een paar lepels soda, en kook dat een kwartier door. Waarschuwing: gebruik geen soda bij aluminium pannen! Die kunnen daar niet tegen.
Een toevoeging van mevrouw J. de la B.: "Zelf heb ik tegen heel erg aangekoekte pannen altijd de biotex (inweek) in de strijd geworpen (gewoon met heet water uit de kraan en een etmaal geduld). Heeft mij eigenlijk nog nooit in de steek gelaten en voor zover ik weet kunnen alle keukenmaterialen er tegen."
Mevrouw S.K. levert ons nog de volgende tip: "Een aangebrande koekenpan bijvoorbeeld. Die is het beste van de zwarte koek te ontdoen door hem met een fles cola (de cola he, niet de fles) erin op een hoog vuur te zetten. Weg koek en de pan is nog heel." Kijk, ik wist dat je cola kunt gebruiken om vastgeroeste moeren vlot te trekken, maar dit was nieuw voor me!
Idem, maar het is wel een aluminium pan!
Mevrouw I. schrijft mij het volgende: "Ik had nog een tipje voor als je een aangekoekte of aangebrande pan schoon wilt krijgen: water met een tabletje Steradent erin, dat bruist alles los, zonder koken of schrobben!"
(Ik heb zelf geen ervaring met Steradent, maar ik mag toch aannemen dat het, als het kunstgebitten reinigt zonder ze te laten smelten, niet zodanig agressief is dat het je pan opblaast.)
Nog een toevoeging van mevrouw J. de la B.: (1) Het is niet persé nodig om Steradent te gebruiken, met het huismerk van de Trekpleister kan het ook; (2) Kunstgebittenreiniger is ook bruikbaar voor het verwijderen van aanslag in theepotten, thermoskannen, bloemenvazen en dergelijke. 's Avonds vullen met water en 1 tablet, en de volgende ochtend uitspoelen.
Ik heb twee pannen in elkaar gezet en krijg ze nu niet meer uit elkaar!
Dit is iets dat ons in het vuur van de strijd (nog gauw even afwassen en dan hebben we nog twee minuten om de bus te halen, u kent dat wel) best wel eens kan overkomen. Heel lastig. En soms onoplosbaar, wat leidt tot het voortijdig met pensioen moeten sturen van twee zeer bruikbare pannen. (Des te vervelender omdat je na verloop van tijd met een pan vertrouwd raakt, idioot maar zo werkt het bij mij wel.)
De heer Van L. schreef me dat hij het aldus heeft weten op te lossen: "Ik had inderdaad het vermoeden dat er een gedeeltelijk vacuum was ontstaan. Uiteindelijk is het me gelukt om ze uit elkaar te krijgen. In bad. Ik heb me uitgekleed en ben in bad gaan zitten en heb aan twee kanten keukenmessen tussen de pannen gewrikt en heb ze toen op de kop gezet. Toen liep er water tussen uit. Dat was een hoopvol teken. Met draaien en trekken schoten ze opeens uit elkaar en gutste het water uit de onderste pan."
Een kwestie van creativiteit en vasthoudendheid, dus.
Ik probeer een pot knakworst/appelmoes/wat dan ook open te maken, maar ik krijg dat ***** deksel er niet af!
De grap is dat de fabriek het spul er in gestopt heeft toen het heet was, om bacteriedoodmaaktechnische redenen. Door het afkoelen is de lucht in de pot ingekrompen, en dat zuigt het deksel tegen de rand vast. Zet de pot een paar minuten in heet water, droog hem af, en probeer het nog eens. Om extra grip te krijgen: er zijn handige rubber lapjes van 15 x 15 cm te koop. Ook zijn er "allesopeners" te koop, een soort buitenmodel waterpomptang. Alleen: als je dat al te ruig doet spat het glas alle kanten uit.
Tip van de heer C.V."Je kunt ook een gaatje in het deksel prikken (met een priem, hamer en spijker of desnoods een schroevedraaier en enige kracht) en daarmee het drukverschil opheffen, maar dan is de pot uiteraard niet meer hersluitbaar. Maar als je de inhoud direct opmaakt maakt dat niet uit."
De heer R.D. schrijft mij: "Wat voor mij ook al tijd goed werkt is het volgende: houdt het potje met deksel naar beneden, houdt hem goed beet en geef er met de bal van je hand een korte stevige klap op de bodem van het potje, vaak hoor je een ploppend geluid. Het potje gaat nu iets makkelijker open."
En mevrouw M.S. schrijft mij: "Er is ook een plastic opener te koop, ze noemen het 'jar-key' speciaal voor de deksels open the floppen... De lucht komt er bij en je kan zo de deksel er makkelijk afschroeven, geen probleem!"
De heer of mevrouw C.V. voegt hier aan toe: "mijns inziens is de makkelijkste oplossing (zeker voor mensen met weinig kracht): steek een gewoon niet-scherp bestekmes over de schroefdraad van de pot tussen het glas en het deksel. Zo diep mogelijk insteken en dan een klein beetje draaien of optillen. Het deksel geeft dan genoeg ruimte om wat lucht aan te zuigen, je hoort het deksel "plop" zeggen en dan is het heel makkelijk om het deksel er gewoon af te draaien. De pot is dan ook nog hersluitbaar."
En de heer E.E. doet ons nog de volgende suggestie aan de hand: "Nog een methode om die ******deksel open te krijgen is:
Houd de pot omgekeerd, dus met het deksel naar beneden. Geef met die pot een (niet te harde) tik op een harde ondergrond (vloer o.i.d., maar niet je mooie granieten aanrecht...;-), en met na die juist gedoseerde tik draai je die *****deksel met 2 vingers open!!"
En van mevrouw F.K. komt nog de volgende tip:
"Nog even over het openen van een vacuum-pot. Ik heb daar nog een handigheidje aan toe te voegen. Die omgekeerde pot met de klap erop werkt goed, zeker in combinatie met een breed 'post-elastiek- dat je een paar keer om de rand van de potdeksel hebt gewikkeld. Zo krijg je meer grip op de deksel, spaart het kopen van het zoveelste keukendingetje uit, want het elastiek kun je zo weer ergens anders voor gebruiken en meestal heb je zo'n elastiek altijd wel in huis."
En de heer H.G. komt zelfs met 2 tips:
"(1) Hou de pot vast met een hand en geef met je andere een flinke mep op de onderkant van de pot. Klaar is Klara! Je hoeft de pot nergens op te zetten. Het is zelfs belangrijk dat het deksel vrij is om los te komen van de rand. Deze truc werkt in 95% van de gevallen.
(2)Voor alle andere gevallen: Hou het deksel van de pot enkele seconden onder de heetwaterkraan (mooi woord). Het metaal zet veel sneller uit dan de glazen pot en het deksel is gemakkelijk open te draaien."
Nog even een toevoeging van mij (MJvD): bij de eerste methode rust de pot dus niet op het aanrecht of zo, en de klap wordt met de muis van de hand van onderaf tegen de bodem uitgedeeld. (Ik had even moeite het voor mezelf te visualiseren, dus ik heb het nog even nagevraagd.)
Mevrouw A.B. schreef me:
"Om me even te mengen in de knakworst/appelmoespotsidcussie:
Het deksel opendraaien met een lap schuurpapier wil ook nog wel eens werken en geeft wat minder geluidsoverlast. Schuurpapier ligt bij mij dus in de keukenla. (Logisch gevolg is dat het keukenpapier in de schuur ligt.)"

20:18 Gepost door johan in onhandige harry's | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ramp, keuken, harry | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print |