woensdag, 30 mei 2007

tijd voor hollandse nieuwe

Wat is Hollandse Nieuwe?

 In de praktijk vervalt na augustus de aanduiding Hollandse Nieuwe. Elk jaar doorloopt de haring dezelfde cyclus. In de wintermaanden is hij mager en in het voorjaar begint de haring te groeien door de aanwezigheid van plankton in het water. Onder gunstige omstandigheden kan een haring zich in het voorjaar elke dag 2 procent vetter eten. Een kwart van zijn gewicht kan uiteindelijk uit vet gaan bestaan. In mei, als de haring voldoende vet is, begint de jaarlijkse periode waarin op maatjesharing wordt gevist. Die duurt doorgaans tot juli. Haring mag dus Hollandse Nieuwe heten als hij goed vet is, en op de traditionele Hollandse manier gekaakt, gezouten en gefileerd is.

Hollandse Nieuwe in februari?

Alle haring die tussen half mei en juli wordt gevangen, gaat na het kaken en pekelen de diepvries in. Invriezen is bij wet geregeld om te voorkomen dat de mogelijk aanwezige haringworm de consument besmet en ziek maakt. Ingevroren haring kan maandenlang worden bewaard, waardoor de consument het hele jaar door Hollandse Nieuwe kan eten. De haring die later wordt gegeten, kan door het uiterst trage rijpingsproces in het vrieshuis iets voller van smaak zijn.

In de praktijk vervalt na augustus de aanduiding Hollandse Nieuwe. Gebruikelijker is dan de naam 'maatjesharing'. Het is dezelfde haring, met hetzelfde vetgehalte en door de toepassing van de moderne, snelle vriestechniek van dezelfde kwaliteit als de eerste Hollandse Nieuwe van het seizoen.

'Maatjesharing' is maagdelijke haring

Hollandse Nieuwe wordt ook wel maatjesharing genoemd. Deze benaming verwijst naar het biologische stadium waarin de haring zich bevindt. Op het moment dat de Hollandse Nieuwe wordt gevangen, heeft zich nog niet opnieuw hom en kuit gevormd. Na het jaarlijkse paaien is de vis telkens weer 'maagdelijk'. De aanduiding maatje is een verbastering van maagdje. In België is de Hollandse Nieuwe bekend als 'maatjes', de Duitsers spreken van 'Matjes'.

 Met of zonder uitjes?

Met of zonder uitjes?

De smaak van de Hollandse Nieuwe die wij nu waarderen - licht gezouten, zacht en romig - is een andere dan onze grootouders kenden. Haring werd eeuwenlang op een andere manier behandeld, met een afwijkende smaak als resultaat. De vissers gebruikten heel veel zout om de haring te kunnen conserveren. De sterk gezouten vis was enkele maanden houdbaar, maar niet direct eetbaar. Hij moest eerst worden 'teruggeweekt' in een mengsel van water en melk. Door dat terugweken kon de haring ook weer net te flauw van smaak worden. Vermoedelijk daardoor is de gewoonte ontstaan haring te eten met wat gesnipperde ui.

18:10 Gepost door johan in vis in de handel | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maatjes, hollandse nieuwe, haring, maatjesharing | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print |

woensdag, 24 januari 2007

Stromingen en onderwater .

De ene keer kom je op het strand en is de zee heel dichtbij, de andere keer moet je een stuk verder lopen om bij het water te komen. Dat komt door het getij, de beweging van eb en vloed in de zee. De maan en ook wel de zon zijn hier verantwoordelijk voor. Eb en vloed veroorzaken de belangrijkste stromingen in de Noordzee.

Daarnaast zorgen warme zeestromingen vanuit de Atlantische Oceaan voor veel waterbeweging. Via het Kanaal en Schotland stromen enorme hoeveelheden water de Noordzee binnen. Langs de Noorse kust verdwijnt het water weer.

Eigenlijk kun je niet praten over ‘de’ Noordzee. In de Noordzee heb je namelijk heel verschillende onderwaterlandschappen. Net zoals er op het land verschillende landschappen zijn zoals hei, bos, weiland, stad, zijn er in de Noordzee grote zandwallen, grindbanken en grillige kustzones.

Deze verschillen worden veroorzaakt door verschil in diepte, stromingen en de bodem. Dankzij deze verscheidenheid kunnen er veel soorten dieren leven in de Noordzee; voor elke soort is er wel een ideaal stukje zee.

Op de Doggersbank bijvoorbeeld, een zandwal midden in de Noordzee, is veel voedsel te vinden. Een ideale plek voor veel vissoorten. Waar vissen zijn komen ook viseters, zoals de witsnuitdolfijn.

De kustzone is een nogal onstuimig gebied: de eb- en vloedbewegingen zijn hier duidelijk merkbaar, nu eens is het water heel zout dan weer veel zoeter, de temperatuur wisselt flink en het water is er troebel. Maar er is wel veel voedsel. Er zijn niet veel dieren die hier kunnen leven, maar de soorten die dat wel kunnen hebben het er goed.

18:23 Gepost door johan in vis in de handel | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noordzee, stromingen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print |